Friday, January 29, 2010

अन्श..


उन खिडकीतून हळुच डोकावायच..

aanii तुझी पावल खिडकीकडे वळायची..

unhaache कवडसे तू ओन्जळीत वेचत रहायचीस..

aataa सान्ज कलल्यावरही, उन्ह खिडकीतच रेन्गाळताहेत..

tujhyaa एका स्पर्शासाठी..

आठवत मला.. पहील्या पावसात तुझ चिम्ब भिजण..

बरसत्या थेम्बान्त, तुझ्या केसान्च सजण..

डोळ्यात साठलेले ते क्शण, आता डोळ्यातुनच पाझरतात..

पहाटेचा गारवा मिठीत कवटालु पहायचीस..

दव पायात येउ नये म्हणुन पण जपायचीस..

दवाच हलवेपण आता उगीचच दुखवुन जात..

माझ्या पायी रुतला काटा, काढताना रडली होतीस..

आता मी काट्यातूनच चालत जातो, जखमाना झेलत, हळहळण्यासाठी तरी तू येशिल म्हणुन..

तुला हव होत एक घर.. माडाच्या गर्द राइतल..

दारात उभ राहुन तुला, निसर्गाच जिवन्तपण अनुभवायच होत..

आता त्या घराचा निशब्द कोपराही.. ताटकळतोय.. तुझ्या एका चाहूलीसाठी..

तु हसायचीस.. वाहत्या पाण्यासारख.. ती खळखळ अजुन कानात घुमते..

तुझ्या मिठीची उब अजुन अन्गभर खेळते..

तुझ्या केसान्तला मोगरा अजुन आसपास दरवळतोय..

तुझ्या केसान्तला ओलावा अजुन हाताना ओलावतोय..

सार काही जिथल्या तिथे..

फक्त तू नाहीस..

हातातला तुझा हात, कधीतरी सुटुन गेला..

मन्दावलेला तुझा श्वास, केव्हातरी विझुन गेला..

आता उरलीत स्वप्न.. तुझ्या निश्प्राण डोळ्यातली..

तुझ्या स्वप्नान्चा अन्श च आता उरलाय..

तो मी माझ्या डोळ्यात जीवापाड जपलाय..

आता माझ्या डोळ्यानी, तुझी स्वप्न पाहीन..

स्वप्नामधे कुठेतरी, तुला शोधत राहीन..

No comments: